Buitenlandstage-Louis

Buitenlandstage Louis | STC mbo college RotterdamLouis is tweedejaars student van de opleiding Manager Transport & Logistiek. Hij regelde in zijn eerste schooljaar een stageplaats in Alicante. Hij maakt een aantal verslagen en neemt ons mee in zijn grenzeloos!

Verslag 2: Wonen en werken in Spanje
Af en toe voelt het wel een beetje als een eiland hier. Het is midden in de mooie stad Alicante, maar toch merk je de afstand die je hebt tussen een heleboel mensen.

Ook ga je andere dingen merken, bijvoorbeeld dat ik deze brief per ongeluk in het Engels begon te schrijven, puur omdat je ook veel in het Engels gaat denken, en hopelijk ook snel een beetje in het Spaans. Je merkt ook dat je op veel manieren aan het communiceren bent met de mensen om je heen. Dit is natuurlijk prachtig, hoe je begint te communiceren terwijl mensen om je heen niet zo goed Engels spreken, en jij zelf geen Spaans. Je merkt dat je creatieve oplossingen gaat zoeken en ook vindt, terwijl je de mensen om je heen laat begrijpen dat je geen tasje bij je producten hoeft in de supermarkt.

Maar nu, ruim zes weken later, begin ik al redelijk te verstaan hoe mensen over je roddelen, waar mensen het over hebben op straat, die ene man die achttien sinaasappelen heeft gestolen bij de lokale groenteboer. Daarnaast is het best moeilijk om je eigen taalfouten te accepteren, maar je wil het toch leren, voor als je een keer naar Zuid-Amerika op vakantie gaat, of een Spanjaard tegenkomt op een festival. En al zeg ik het zelf, het gaat mij best goed af dat Spaans, natuurlijk maak ik fouten, maar ik heb het voordeel dat ik een beetje Frans spreek en dat de grammatica redelijk overeen komt, alleen de uitspraak is volledig anders.

Naast deze straatverhalen heb ik natuurlijk een stageplek hier, maar ja, wat houdt dat dan in? Ten eerste dat je gewoon dagen maakt van 8 uur, dat klinkt veel, en dat kan het ook zijn, als je voor jezelf geen uitdaging zoekt. Je moet wel willen leren, en natuurlijk ook het nut ervan inzien wat je doet. En ineens gaat de tijd sneller, word er meer gelachen op je werk, en bovenal, je leert ontzettend veel.

Ik heb vorige week mijn eerste eigen klant gekregen. Dit is gelukkig een klant waarbij ik vrijwel geen Spaans hoef te spreken, wat erg fijn is, vooral omdat het hier om veel geld gaat, maar ook omdat er veel informatie heen en weer gaat tussen verschillende partijen over containers en goederen die vervoerd moeten worden.

Nu doe ik naast deze klant nog meer werk, wat vaak wel in het Spaans is, maar als ik hier de tijd voor neem en krijg, kan ik er een mooie Spaanse oefening van maken en weer wat leren. Ik ben een hoop nieuwe dingen aan het uitvoeren en ik zie een hoop trucjes en leuke feitjes. Deze zijn natuurlijk altijd handig. En natuurlijk de beste manier om te leren is door fouten te maken, en ook dat heb ik al achter de rug. Zat ik achter de computer met mijn rode kop, maar gelukkig werd ik door één Spaans mailtje gewoon weer uit de brand geholpen.

Zo, een heel verhaal over mijn werk, dat is het professionele gedeelte.

Gelukkig ben ik ook gewoon een student, en wil ik ook allemaal dingen zien en meemaken naast mijn werk. Ik woon bijvoorbeeld samen met drie andere studenten. Eén is een Spanjaard, die is de eigenaar van ons appartementje, hij is ook de oudste van ons, midden twintig. Verder woon ik samen met een Duitse vrouw en een Italiaanse man. We hebben een aantal spellen die we vaak samen doen, zoals Catan en kaartspellen. We kunnen allemaal koken, en 1 keer per week maakt één van ons dan ook een typisch gerecht.

Ik heb een tijdelijk abonnement genomen op de sportschool, waar ik meestal op dinsdag, donderdag en een keer in het weekend uithang. Verder is er op woensdag een salsa les waar ik heen ga. Nou kun je je voorstellen hoe dat er aan toe gaat, je probeert soepel te lijken en tegelijkertijd op niemands tenen te trappen. Nou dat is een uitdaging!

Dan heb je een behoorlijke weekplanning elke keer, naast het koken, wassen, strijken en schoonmaken dat je in huis doet. Maar je kan genoeg dingen combineren natuurlijk. En als ik dan ergens even de tijd heb, pak ik snel even mijn laptop om mijn vriendin te skypen! Gelukkig komt dit dan ook wel vaker voor.

Verder heeft Alicante zelf een prachtig centrum, vooral het oude centrum is heel leuk en mooi, met kleine straatjes en gezellige cafeetjes. Het maakt het helemaal compleet. Verder ga je eens in de zoveel tijd naar de zonsondergang kijken op het kasteel, wat Castillo de Santa Barbarra heet. Een prachtig kasteel met een rijke historie. En de zonsondergang is iets wat de hele stad doet sprankelen vanaf dit mooie punt.

Naast Alicante zelf zijn er een heleboel andere leuke kustplaatsjes en stadjes waar ook een mooie en rijke historie in zit. Dan heb je nog de toeristentrekkers die je ook gehad wil hebben, ik ben bijvoorbeeld een weekend lekker in Valencia geweest, ook daar heb ik weer prachtige dingen gezien.

Dit heb ik gedaan met mijn ouders, die even 10 daagjes langs zijn gekomen. Die waren ook nog nooit in Alicante zelf geweest, dus die hebben hun ogen uit gekeken. Natuurlijk zijn er ook nog veel dingen die ik nog niet gedaan heb, en ook een aantal steden waar ik nog niet geweest ben sinds ik hier ben en waar ik wel graag heen wil. Bijvoorbeeld Sevilla, Madrid, Malaga en Murcia. De komende tijd hoef ik me dus nog niet te vervelen.

En als laatste… Het uitgaan. Ze kennen het principe hier niet dat je om 1 uur de club ingaat en om 4 uur weer naar huis gaat. Nee hoor. Je gaat tot 2 uur op een terras zitten, en om een uur of 3 gaan de clubs pas open, die dan vervolgens doorgaan tot een uur of 7 in de ochtend. Dat is even wennen, vooral als je nog niet aan het principe van de siësta gewend bent. Wat voor de meeste studenten het moment is om de gemiste slaap in te halen.

Al met al, ik heb het prima naar mijn zin, ik zie heel veel, ik leer heel veel. En ik heb natuurlijk een levensavontuur dat je nooit vergeet. Daarnaast ontmoet je ook nog een hoop mensen die je graag nog vaker wil gaan zien. En die mensen wonen over de hele wereld. Van India tot in Zuid-Amerika.

Verslag 1: Op naar Alicante
Eindelijk zat ik in het vliegtuig, net op Rotterdam-The Hague airport afscheid genomen van de familie en mijn vriendin. Makkelijk? Nee, je gaat een half jaar weg, en je weet niet in wat voor een omgeving je terecht komt. Toen ik aankwam nam ik een taxi naar mijn kamer, daar werd ik ontvangen door een aantal studenten die ook een half jaar of een jaar hier zitten, aan een universiteit. Dat maakte het gelijk al een stuk dragelijker. De eerste dag ging ik gelijk de stad in, ik was nog amper geïnstalleerd en ik kon op stap. De gezelligheid kwam me tegemoet, wat voor mij natuurlijk heel fijn was!

Toen werd het maandag, de nerveuze gevoelens kwamen weer even terug. Ik nam twee bussen naar mijn werk, tragisch, zoals de Spanjaarden het openbaar vervoer zelf ook omschrijven. Toen ik eenmaal op mijn werk was, waren het allemaal lieve gezichten die gelijk lieten merken dat ze heel graag samen willen werken en jou ook gelijk laten zien dat mensen nou eenmaal fouten maken. Geen probleem is dat.

Zo vorderden de eerste dagen, en ik begon steeds meer te leren, zelfs mijn Spaans ging veel sneller dan ik had verwacht. Zelfs als collega’s een telefoontje pleegden kon ik het halve verhaal volgen en zelfs erop ingaan. (Wel nog in het Engels)

Ik zit nu aan het einde van de eerste week en de plannen voor dit weekend zijn ook al duidelijk, volgepland met gezelligheid, gekke Spaanse spelletjes en leuke afspraken in het centrum van deze mooie stad.